Eoneophron
Eoneophron | |
Atkins-Weltman et al., 2024 | |
Okres istnienia: 67–66 mln lat temu PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N Q 67/66 ↓ 67/66 | |
![]() | |
Systematyka | |
Domena | eukarionty |
---|---|
Królestwo | zwierzęta |
Typ | strunowce |
Podtyp | kręgowce |
Gromada | zauropsydy |
Podgromada | diapsydy |
Nadrząd | dinozaury |
Rząd | dinozaury gadziomiedniczne |
Podrząd | teropody |
Infrarząd | tetanury |
(bez rangi) | celurozaury |
Nadrodzina | |
Rodzina | |
Rodzaj | Eoneophron |
Gatunek | E. infernalis |
Eoneophron – rodzaj wymarłych dinozaurów gadziomiednicznych z rodziny cenagnatów, żyjących w kredzie późnej na terenie Ameryki Północnej. Skamieliny jedynego dotąd odnotowanego gatunku, Eoneophron infernalis, znaleziono w formacji Hell Creek w Dakocie Południowej[1].
Odkrycie i nazwa
Skamieniałości Eoneophron zostały wydobyte na terenie formacji Hell Creek, w hrabstwie Meade, w stanie Dakota Południowa (USA). Fragmenty prawej tylnej kończyny zostały spreparowane i w 2020 r. wystawione na sprzedaż w sieci, gdzie wykupił je Kyle Atkins-Weltman za kwotę 5000 dolarów[2]. Następnie Atkins-Weltman przekazał skamieniałości do Muzeum Historii Naturalnej w Pittsburgu do dalszych badań. Wstępna obserwacja wykazała, że skamieliny mogą należeć do młodego osobnika Anzu, spokrewnionego z Eoneophron, żyjącego w tym samym paleośrodowisku cenagnata[1]. Na podstawie badań histologicznych ustalono, że materiał należał do osobnika dojrzałego. W oparciu o obserwację linii zahamowania wzrostu (LAG) oszacowano, że w chwili zgonu okaz miał 6 lat[1].
W 2024 r. Atkins-Weltman z zespołem opisali nowy rodzaj i gatunek owiraptorozaura, nazwany Eoneophron infernalis[1]. Na holotyp o oznaczeniu CM 96523 składają się: prawa kość udowa, piszczelowa, połączone kości skokowa i piętowa oraz trzecia i czwarta kości śródstopia[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d2/Eoneophron_holotype_left_femur.png/244px-Eoneophron_holotype_left_femur.png)
Nazwa rodzajowa „Eoneophron” stanowi połączenie dwóch pochodzących ze starogreckiego wyrazów: „èos” oznaczającego świt oraz „Neophron”, określenia ptaka ścierwnika zwanego również kurczakiem faraonów[3]. Atkins-Weltman nadał taką nazwę, aby upamiętnić swojego zmarłego wcześniej warana nilowego o imieniu Faraon[2]. Epitet gatunkowy „infernalis” (łac. piekielny) odnosi się do miejsca znalezienia skamielin – formacji Hell Creek (ang. piekielny strumień). Pełna nazwa dwumianowa jest nawiązaniem do określenia „kurczak z piekła rodem”, jakim prasa ochrzciła pokrewnego Eoneophron rodzajowi Anzu wyliei[4].
Budowa
Po uwzględnieniu zniekształceń tafonomicznych Atkins-Weltman et al. ustalili, że kość udowa Eoneophron miała za życia obwód 10,58 cm. Na tej podstawie oszacowano, że masa dinozaura wynosiła ok. 78 kg – więcej niż u znanych cenagnatów, takich jak Anomalipes, Apatoraptor, chirostenot i Elmizaur ważących mniej niż 70 kg[1]. Eoneophron nie był jednak największym przedstawicielem cenagnatów, ustępując znacznie cięższemu Anzu[1].
Unikalnymi cechami Eoneophron są niewystępujące u krewnych cenagnata połączenie kości skokowo-piętowej z piszczelową oraz dobrze rozwinięty wyrostek na jednej z kości stopy[5].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Eoneophron_infernalis_Skeletal.png/250px-Eoneophron_infernalis_Skeletal.png)
Klasyfikacja
Na podstawie analizy filogenetycznej Atkins-Weltman et al. zidentyfikowali Eoneophron jako takson siostrzany kladu obejmującego Citipes i Elmisaurus. Poniższy kladogram obrazuje umiejscowienie Eoneophron w świetle badań Atkinsa-Weltmana[1]:
Oviraptorosauria |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Paleoekologia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9b/Hell_Creek_Formation_caenagnathids.png/259px-Hell_Creek_Formation_caenagnathids.png)
Ekosystem na obszarze formacji Hell Creek w epoce kredy późnej znacząco różnił się od współczesnego stepowego. W okresie, gdy występował tam m.in. Eoneophron, region był równiną zalewową z obszarami leśnymi[6].
Odkrycie Eoneophron pozwoliło paleontologom przyjąć, że pod koniec kredy cenagnaty były stosunkowo zróżnicowaną grupą dinozaurów. Atkins-Weltman zauważył, że znalezione w formacji Hell Creek trzy cenagnaty: największy Anzu wyliei, średni Eoneophron infernalis i najmniejszy, nieopisany jeszcze takson posiadały swoje odpowiedniki w innych ekosystemach. W formacji Dinosaur Park w Albercie były to Ceanagnathus collinsi, Chirostenotes pergracilis oraz Citipes elegans. Zdaniem naukowca twierdzenie, jakoby różnorodność dinozaurów w końcowym okresie kredowym malała, jest wynikiem nie faktycznej degradacji, a niewystarczająco dużej liczby pozyskanego materiału[5].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h K.L.K.L. Atkins-Weltman K.L.K.L. i inni, A new oviraptorosaur (Dinosauria: Theropoda) from the end-Maastrichtian Hell Creek Formation of North America, „PLOS One”, 19 (1), 2024, DOI: 10.1371/journal.pone.0294901, PMID: 38266012, PMCID: PMC10807829, Bibcode: 2024PLoSO..1994901A [dostęp 2024-06-17] .
- ↑ a b P.P. Pester P.P., 'I felt my heart skip a beat’: Researcher discovers dinosaur ‘chicken from hell’ after buying fossil online [online], LiveScience, 24 stycznia 2024 [dostęp 2024-06-23] .
- ↑ E.E. Ingerson E.E., Birds in legend fable and folclore, Longmans, Green and co, 1923, s. 34–35 .
- ↑ I.I. Sample I.I., Dinosaur dubbed ‘chicken from hell’ was armed and dangerous [online], The Guardian, 19 marca 2014 [dostęp 2024-06-23] .
- ↑ a b K.K. Atkins-Weltman K.K., E.E. Snively E.E., A Fresh Hell (Chicken) [online], JSTOR Daily, 15 lutego 2024 [dostęp 2024-06-28] .
- ↑ D.A.D.A. Pearson D.A.D.A. i inni, Vertebrate biostratigraphy of the Hell Creek Formation in southwestern North Dakota and northwestern South Dakota, „Geological Society of America Special Paper”, 361, 2002, s. 145–167 .
- p
- d
- e
- p
- d
- e
- kategoria
- klasyfikacja
- lista
- wikiprojekt
Infrarzędy dinozaurów | |
---|---|
Era dinozaurów | |
Dyscypliny powiązane |