Dykasteria
![Wikipedia:Weryfikowalność](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/64/Question_book-4.svg/50px-Question_book-4.svg.png)
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Dykasteria (od gr. dikasterion – władza, sąd) – urząd administracyjny Kościoła katolickiego.
Większość dykasterii watykańskich zwana jest obecnie kongregacjami lub radami. Członkami rad mogą być osoby świeckie, jednakże w skład kongregacji wchodzą wyłącznie kardynałowie i biskupi. Przewodniczącego kongregacji nazywa się prefektem lub proprefektem, jeśli nie jest kardynałem. Zarówno on, jak i przewodniczący rady, wyznaczani są przez papieża na pięcioletnią kadencję. Prefektem kongregacji może zostać kardynał, w wypadku rady nie jest to warunek konieczny.
Codzienną pracę dykasterii nadzoruje sekretarz, w kongregacji jest to arcybiskup, w radzie może być nim prezbiter[potrzebny przypis].
Podsekretarzem dykasterii jest osoba duchowna[1] (kongregacja) lub świecka (rady).
Prefekt, sekretarz i podsekretarz stanowią grono określane mianem superiorów dykasterii.
Personel profesjonalny dykasterii składa się z księży i personelu świeckiego; personel pomocniczy to przede wszystkim osoby świeckie, zazwyczaj Włosi.
Dykasterie korzystają z pomocy konsultorów, czyli ekspertów w dziedzinach, którymi zajmuje się rada lub kongregacja. Często są to świeccy profesorowie prawa kanonicznego lub teologii, jednakże większość konsultorów kongregacji to duchowni, a większość konsultorów rad to osoby świeckie.
W 1999 roku w Watykanie istniało 9 kongregacji i 11 rad; większość z nich pełniła funkcje jurysdykcyjne (kongregacje) i promocyjne (rady). Dykasterie wiele czasu poświęcają też badaniom, w jakim stopniu nauka Kościoła stosuje się do konkretnej sytuacji. Dykasterie organizują konferencje na tak istotne tematy współczesne jak AIDS, pomoc humanitarna, problemy stanu duchowego, a także publikują wyniki swoich badań oraz organizują konferencje prasowe.
W okresie sediswakancji, czyli po śmierci papieża lub zrzeczeniu się przez niego urzędu, prefekci i przewodniczący większości dykasterii przestają sprawować swoje funkcje, co dokładnie reguluje konstytucja apostolska Universi Dominici gregis.
Dykasterie Kurii Rzymskiej
- Dykasteria ds. Ewangelizacji
- Dykasteria Nauki Wiary
- Dykasteria ds. Posługi Miłosierdzia
- Dykasteria ds. Kościołów Wschodnich
- Dykasteria ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów
- Dykasteria Spraw Kanonizacyjnych
- Dykasteria ds. Biskupów
- Dykasteria ds. Duchowieństwa
- Dykasteria ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego
- Dykasteria ds. Świeckich, Rodziny i Życia
- Dykasteria ds. Popierania Jedności Chrześcijan
- Dykasteria ds. Dialogu Międzyreligijnego
- Dykasteria ds. Kultury i Edukacji
- Dykasteria ds. Integralnego Rozwoju Człowieka
- Dykasteria ds Tekstów Prawnych
- Dykasteria ds. Komunikacji
Trybunały
Przypisy
- ↑ Kobieta podsekretarzem w watykańskiej instytucji. fronda.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-25)]. fronda.pl [strona zarchiwizowana]
- Britannica: topic/dicastery