Dacheng
![]() | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Prowincja | Tajwan | ||
Powiat | Zhanghua | ||
Powierzchnia | 63,74 km²[1] | ||
Populacja (2016) • liczba ludności |
| ||
• gęstość | 271 os./km²[1] | ||
Położenie na mapie![]() | |||
23°50′54″N 120°18′32″E/23,848333 120,308889 | |||
| |||
Strona internetowa |
Dacheng[a] (chiń. upr. 大城乡; chiń. trad. 大城鄉; pinyin Dàchéng xiāng; Wade-Giles Ta-ch’eng hsiang) – gmina wiejska (chiń. 鄉, xiāng) powiatu Zhanghua, wchodzącego w skład prowincji Tajwan, na zachodzie Republiki Chińskiej.
Populacja gminy Dacheng w 2016 roku liczyła 17 284 mieszkańców – 7933 kobiety i 9351 mężczyzn. Liczba gospodarstw domowych wynosiła 5294, co oznacza, że w jednym gospodarstwie zamieszkiwało średnio 3,26 osób[1].
Demografia (1996–2016)
Rok | Liczba ludności | Gęstość zaludnienia | Kobiety | Mężczyźni | Gospodarstwa domowe |
---|---|---|---|---|---|
1996 | 22 088 | 346 | 10 114 | 11 974 | 5427 |
1997 | 21 809 | 342 | 9965 | 11 844 | 5285 |
1998 | 21 618 | 339 | 9822 | 11 796 | 5315 |
1999 | 21 410 | 336 | 9773 | 11 637 | 5309 |
2000 | 21 040 | 330 | 9583 | 11 457 | 5341 |
2001 | 20 943 | 329 | 9551 | 11 392 | 5326 |
2002 | 20 601 | 323 | 9355 | 11 246 | 5293 |
2003 | 20 324 | 319 | 9229 | 11 095 | 5278 |
2004 | 20 063 | 315 | 9105 | 10 958 | 5289 |
2005 | 19 888 | 312 | 9038 | 10 850 | 5290 |
2006 | 19 515 | 306 | 8848 | 10 667 | 5270 |
2007 | 19 241 | 301 | 8719 | 10 522 | 5284 |
2008 | 19 094 | 300 | 8680 | 10 414 | 5297 |
2009 | 19 151 | 300 | 8742 | 10 409 | 5366 |
2010 | 18 936 | 297 | 8658 | 10 278 | 5395 |
2011 | 18 639 | 292 | 8526 | 10 113 | 5402 |
2012 | 18 337 | 288 | 8366 | 9971 | 5392 |
2013 | 18 043 | 283 | 8278 | 9765 | 5357 |
2014 | 17 797 | 279 | 8144 | 9653 | 5335 |
2015 | 17 516 | 275 | 8017 | 9499 | 5319 |
2016 | 17 284 | 271 | 7933 | 9351 | 5294 |
Uwagi
- ↑ Zgodnie z zaleceniem Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej do zapisu nazw na Tajwanie stosuje się transkrypcję hanyu pinyin. Zob. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2013, s. XXXII; ISBN 978-83-254-1988-2.