Czesław Soroczyński
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 22 września 1893 |
---|---|
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | Wojsko Polskie |
Jednostki | |
Stanowiska | kwatermistrz |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Czesław Soroczyński vel Lehman[a] (ur. 22 września 1893 w Bursztynie, zm. ?) – major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys
Urodził się 22 września 1893 w Bursztnie, w rodzinie Albina[2][3].
16 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 2 pułku ułanów, awansując na plutonowego[4]. 6 kwietnia 1917 został wymieniony jako uprawniony do odznaczenia austrackiego Krzyż Wojskowy Karola[4].
18 marca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich służący w 2 pułku szwoleżerów został mianowany z dniem 1 marca 1919 podporucznikiem kawalerii[5]. W szeregach tego pułku walczył na wojnie z bolszewikami, a po jej zakończeniu służył jako oficer zawodowy[6]. W 1924 był przydzielony do 5 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Krakowie na stanowisko I oficera sztabu[7]. Później został przeniesiony do 8 pułku ułanów w Krakowie[8]. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 w korpusie oficerów kawalerii. W marcu tego roku został wyznaczony w macierzystym pułku na stanowisko kwatermistrza[9][10][11]. Obowiązki kwatermistrza pełnił do września 1939. W międzyczasie (1938) zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę II zastępcy dowódcy pułku[12]. Jako kwatermistrz pułku walczył w kampanii wrześniowej[13]. Dostał się do niemieckiej niewoli. Przybywał w Oflagu VII A Murnau[14].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[15][16][2][17]
- Krzyż Walecznych dwukrotnie[18][12]
- Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”[19][18][12]
Uwagi
Przypisy
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 100 z 29 września 1924, s. 555.
- ↑ a b Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-19]..
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-19]..
- ↑ a b Żołnierze Niepodległości : Lehmann (Lehrmann) Czesław. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2023-06-19].
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919, poz. 1148, jako Czesław Lehmann.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 597, 679, jako Lehamn-Soroczyński.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 83, 539, 602.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 297, 344.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930, s. 100.
- ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 21, 76.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 145, 635.
- ↑ a b c Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 130.
- ↑ Głowacki 1986 ↓, s. 367.
- ↑ Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2023-06-18].
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931, s. 364.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-19]..
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 145.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2021-01-07].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik oficerów kawalerii. Warszawa: Przegląd Kawaleryjski, 1930.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Ludwik Głowacki: Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939. Wyd. 2. Lublin: Wydawnictwo Lubelskie, 1986. ISBN 83-222-0377-2.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.