Azab
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1a/Welt-Galleria_T086.jpg/220px-Welt-Galleria_T086.jpg)
Azab, również azap (arab. - "wolnego stanu, nieżonaty") – w Turcji osmańskiej rodzaj piechoty na żołdzie sandżakbejów i bejlerbejów. Dowódca tej formacji w obrębie jednego ejaletu nosił tytuł agi azabów (azapów).
Krótki opis tej jednostki wojskowej
Krótka charakterystyka[1]:
"Sezonowa piechota, azapowie, składała się z rzemieślników i wieśniaków. Jej utrzymanie opłacali mieszkańcy kraju z podatku proporcjonalnego do dochodów. Pieszych traktowano jak mięso armatnie: kiedy dochodzi do potyczki - skomentował cynicznie pewien Włoch - wysyła się ich naprzód jak świnie, bez żadnej litości, toteż ginie ich bez liku".
oraz:
"Sułtan ustawił w centrum, wokół siebie, janczarów-łuczników w białych czapkach, tureckich i europejskich kuszników, muszkieterów i kanonierów. Azapowie w czerwonych czapkach zostali rozmieszczeni po prawej i po lewej stronie, a z tyłu dołączyła do nich jazda".
Przypisy
- ↑ Roger Crowley, 1453 Upadek Konstantynopola, Amber Warszawa 2006.
Bibliografia
- Zygmunt Abrahamowicz, Kara Mustafa pod Wiedniem, Wyd. Literackie Kraków 1973.
- Roger Crowley, 1453 Upadek Konstantynopola, Amber Warszawa 2006.