Andrzej Bartyński
Data i miejsce urodzenia | 25 maja 1934 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 16 czerwca 2018 | ||
Zawód, zajęcie | poeta | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Andrzej Bartyński (ur. 25 maja 1934 we Lwowie, zm. 16 czerwca 2018 we Wrocławiu[1]) – polski poeta, członek Związku Literatów Polskich, założyciel i prezes Klubu Inteligencji Niewidomej RP, zdobywca trzech stopni Silwy (samokontroli umysłu), radiesteta i bioenergoterapeuta.
Życiorys
Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 1943–1944 był żołnierzem Armii Krajowej. Torturowany przez gestapo, utracił podczas przesłuchań wzrok. Od 1945 przebywał we Wrocławiu. Jako poeta debiutował w 1956 wierszem pt. Rapsod o Jesieninie, na łamach czasopisma studenckiego „Życie Uniwersytetu”.
O sobie mówił:
Urodziłem się poetą i piszę to, co myślę, i robię to, co myślę, a to nie wszystkich zjednywa i przyjaciół jakby trochę mniej. Jako prezes ZLP mam takie credo: koleżeństwo, lojalność, przyjaźń. Moje środowisko traktuję nie tylko jako elitę społeczną, ale uczulam ich na wzajemną pomoc, odrzucenie zawiści. Człowiek, by się dobrze czuł, musi istnieć w grupie wsparcia. To ułatwia życie[2].
Uczestnik Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70 (w zespole Mariana Bogusza)[3]. Przez 26 lat pełnił funkcję prezesa Zarządu Dolnośląskiego Oddziału Związku Literatów Polskich we Wrocławiu[1]. Był Honorowym obywatelem Polanicy-Zdroju, a w 2003 roku pomysłodawcą, twórcą i współorganizatorem corocznych międzynarodowych festiwali poezji „Poeci bez granic”, odbywających się w tym mieście[1].
Został pochowany na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu[4].
Twórczość
- Dalekopisy (1957)
- Zielone wzgórza (1960)
- Komu rośnie las? (1965)
- Ku chwale słońca (1974)
- Gdzie Rzym, gdzie Krym, gdzie bar Cin-Cin (1977)
- Wojna. Wyspa. Skarabeusz (1982)
- Wróć, bo czereśnie (1997)
- Te są ojczyzny moje (1999)
- Taki świat – trylogia poetycka (2001)
Odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2005)[5]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Partyzancki
- Srebrny Krzyż Zasługi
- Krzyż Armii Krajowej
- Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
- Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
- Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Medal „Pro Memoria”
- Srebrny Medal „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”
Przypisy
- ↑ a b c Nie żyje Andrzej Bartyński.
- ↑ Janka Graban: Homer ze Lwowa kończy 75 lat. (pol.).
- ↑ DanutaD. Dziedzic DanutaD., ZbigniewZ. Makarewicz ZbigniewZ. (red.), Sympozjum Plastyczne Wrocław '70, Wrocław: Zjednoczone Przedsiębiorstwa Rozrywkowe. Ośrodek Teatru Otwartego „Kalambur”, 1983, s. 44, OCLC 830242745 .
- ↑ Nekrolog Andrzeja Bartyńskiego [online], 7 lipca 2018 .
- ↑ M.P. z 2005 r. nr 73, poz. 996.
Bibliografia
- Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939–1991. Leksykon. Wydawnictwo Naukowe PWN. ISBN 83-01-11593-9.
- Homer ze Lwowa kończy 75 lat