Adam Ballenstedt
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 1 października 1880 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 9 czerwca 1942 | ||
Narodowość | polska | ||
Język | polski | ||
Dziedzina sztuki | architektura | ||
Ważne dzieła | |||
Bazylika św. Wincentego a Paulo w Bydgoszczy | |||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0c/Pozna%C5%84%2C_Al._Niepodleg%C5%82o%C5%9Bci_10_%28uniwersytet_Ekonomiczny%29.jpg/250px-Pozna%C5%84%2C_Al._Niepodleg%C5%82o%C5%9Bci_10_%28uniwersytet_Ekonomiczny%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c3/St.Lazar_Hosp.Poznan_Sielska_St..jpg/250px-St.Lazar_Hosp.Poznan_Sielska_St..jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/75/Puszczykowo._Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_Matki_Boskiej_Wniebowzi%C4%99tej%2C_z_frontu.jpg/220px-Puszczykowo._Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_Matki_Boskiej_Wniebowzi%C4%99tej%2C_z_frontu.jpg)
Adam Ballenstedt[1][2] (ur. 1 października 1880 w Poznaniu[3], zm. 9 czerwca 1942 w Krakowie[4]) – polski architekt, działacz społeczny.
Życiorys
Urodził się w Poznaniu jako syn Bolesława i Anieli z Ławickich[3]. Ojciec był budowniczym. Był bratem Lucjana. Po ukończeniu gimnazjum w Poznaniu studiował w latach 1901–1903, architekturę na Wyższą Szkołę Techniczną w Charlottenburgu, a następnie w Karlsruhe, gdzie w 1905 otrzymał dyplom. Do 1908 pracował jako projektant u profesora Billiga w Karlsruhe. Następnie przeniósł się do Mannheim, gdzie prowadził prywatną praktykę. W 1918 powrócił do Poznania. 7 czerwca 1910 ożenił się z Marią Wiewiórkowską[3]. Ich syn Janusz był również architektem, oraz publicystą i teoretykiem architektury.
Został pierwszym sekretarzem Koła Architektów przy Stowarzyszeniu Techników w Poznaniu. W roku 1921 został prezesem stowarzyszenia Techników Polskich w Poznaniu.
Był zaangażowany w narodowym ruchu robotniczym Od 1921 był członkiem NPR, a w latach 1923–1925 prezesem Zarządu Wojewódzkiego NPR na Wielkopolskę. W roku 1923 został członkiem Rady Naczelnej. W czasie przewrotu majowego 1926 poparł Piłsudskiego i znalazł się w grupie, która utworzyła prorządowy odłam NPR-Lewica. Z ramienia NPR w latach 1921–1928 i 1932–1936 był członkiem rady miejskiej Poznania. Od 1922 był członkiem Rady Starostwa Krajowego.
W 1940 był aresztowany. Został przesiedlony do Krakowa, gdzie zmarł 9 czerwca 1942. Pochowany na cmentarzu Rakowickim.
Ordery i odznaczenia
- Złoty Krzyż Zasługi (13 lipca 1939)[5]
Realizacje
- budynek Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie[4],
- projekt Bazyliki św. Wincentego a Paulo w Bydgoszczy (1924),
- pomnik 15. Pułku Ułanów Poznańskich (cokół, 1927),
- projekt parku na Malcie w Poznaniu z Kopcem Wolności (częściowo zniszczony w 1940),
- przebudowa Pasażu Apollo w Poznaniu, w tym kompleksu kin Apollo i Metropolis,
- gimnazjum z internatem sióstr Urszulanek (al. Niepodległości) w Poznaniu,
- gmach Wyższej Szkoły Handlowej w Poznaniu,
- projekt obiektu przemysłowego firmy szwajcarskiej „Magi” (późniejsze Amino) przy ul. Głównej w Poznaniu[4],
- willa Arthura Bredschneidera w Poznaniu[6],
- budynek administracyjny Żeglugi Polskiej w Gdyni,
- kaplica przy Zakładzie św. Łazarza w Poznaniu,
- zespół budynków Poznańskiej Kolei Elektrycznej między ul. Słowackiego, Reja i Kochanowskiego[4]: Dom Tramwajarza i kamienica przy ul. Reja,
- kościoły w Jankowie Przygodzkim i Puszczykowie[4]
- Kościół św. Antoniego z Padwy w Chorzowie (1930–1934)[7]
Przypisy
- ↑ http://bip.poznan.pl/bip/attachments.html?id=50684&co=show&parent=23224&instance=1097
- ↑ http://bip.poznan.pl/bip/attachments.html?id=114337&co=show&parent=25152&instance=1018
- ↑ a b c StanisławS. Łoza StanisławS. (red.), Czy wiesz kto to jest?, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 21 .
- ↑ a b c d e Marek Rezler: Sylwetki zasłużonych poznaniaków. Biogramy historyczne. W: Wielka Księga Miasta Poznania. Wyd. 1. Poznań: Dom Wydawniczy „Koziołki Poznańskie”, 1994, s. 729. ISBN 83-901625-0-4.
- ↑ M.P. z 1939 r. nr 160, poz. 383 „za zasługi na polu pracy społecznej”.
- ↑ AleksanderA. Przybylski AleksanderA., Abisynia. Osiedle na poznańskim Grunwaldzie, Poznań: Wydawnictwo Miejskie Posnania, 2017, s. 101, ISBN 978-83-7768-173-2, OCLC 1005164791 .
- ↑ AnnaA. Syska AnnaA., TomaszT. Kiełkowski TomaszT., Styl gotycki wyklucza się. Międzywojenna architektura w województwie śląskim, Katowice, s. 61, ISBN 978-83-85871-69-9, OCLC 950002049 [dostęp 2019-07-19] .
Bibliografia
- Wielkopolski słownik biograficzny, Wydawnictwo Miejskie, Warszawa-Poznań 1981 ISBN 83-01-02722-3.