Víkingur Ólafsson
Víkingur Ólafsson | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Algemene informatie | ||||
Geboren | 14 februari 1984 | |||
Geboorteplaats | Reykjavik![]() | |||
Land | IJsland | |||
Werk | ||||
Genre(s) | Klassiek | |||
Instrument(en) | Pianist | |||
Label(s) | Deutsche Grammophon | |||
Officiële website (en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) MusicBrainz-profiel | ||||
|
Víkingur Ólafsson (14 februari 1984) is een IJslandse pianist. Hij werkte verschillende keren samen met componist Philip Glass. Zijn album Johann Sebastian Bach uit 2018 was "album van het jaar" van de BBC Music Magazine Awards.
Biografie
Ólafsson groeide op in Reykjavík. Zijn moeder was pianolerares en haar instrument fascineerde hem. Hij beschouwde de piano als zijn speelgoed. Toen hij zes jaar oud was, begon zijn moeder hem échte pianoles te geven.[1] Hij studeerde vervolgens aan de Juilliard School in New York, bij Jerome Lowenthal en Robert McDonald, waar hij afstudeerde in 2008.[2] Hij kreeg ook les van Ann Schein.[3]
Hij trad op met orkesten zoals Los Angeles Philharmonic, Philharmonia Orchestra, Minnesota Orchestra, Göteborg Symfonieorkest, Detroit Symphony Orchestra en Symfonieorkest van de Zweedse Radio en met dirigenten als Thomas Adès, Esa-Pekka Salonen en Santtu-Matias Rouvali.[4]
In 2011 speelde hij als solist tijdens het openingsconcert van het Harpa concertgebouw in Reykjavík. Hij bracht het pianoconcert van Edvard Grieg met het IJslands Symfonieorkest, onder leiding van Vladimir Ashkenazy.[5]
In 2012 richtte Ólafsson Reykjavík Midsummer Music op, een jaarlijks kamermuziekfestival. Het festival won de Musical Event of the Year award op de Icelandic Music Awards 2012.[6] In 2015 werd hij artistiek directeur van het Zweedse Vinterfest festival, waar hij pianist Martin Fröst opvolgde.[7]
In 2015 presenteerde hij Útúrdúr, een televisieprogramma over klassieke muziek op de IJslandse zender RÚV.[8][9] Voor radiozender Rás 1 presenteerde hij Fjórar Hendur Og Flygill.[10] Met Björk bracht hij een versie van haar liedje Oceania in het televisieprogramma Átta raddir.[11] In een interview vertelde hij over de muziekscène in IJsland: "We hebben hier een lange muzikale geschiedenis, maar dat is allemaal volksmuziek. Tot aan het einde van de 19e Eeuw, wanneer de eerste componisten klassieke muziek begonnen schrijven. ... Daarom zijn IJslandse muzikanten heel breeddenkend, omdat de geschiedenis niet té zwaar op hen weegt. ... De scène is klein, maar zeer intens. ... Er is maar één professioneel orkest en verschillende van die muzikanten spelen ook in popgroepjes of zelfs in een heavy metalband. ... Veel alternatieve popmuzikanten, zoals Sigur Rós of Björk, hebben een achtergrond in klassieke muziek. ... Er zijn geen duidelijke grenzen tussen genres en dat maakt het héél interessant."[12]
Ólafsson voerde premières uit van pianoconcerten van verschillende IJslandse componisten, zoals Snorri Sigfús Birgisson, Daníel Bjarnason,[13] Haukur Tómasson,[14] en Þórður Magnússon,[15] naast solo- en kamermuziek van Atli Ingólfsson,[16] Mark Simpson en Mark-Anthony Turnage.
Zijn album Philip Glass - Piano Works uit 2017 leverde hem de bijnaam "Glenn Gould van IJsland" op van de New York Times[17] en ook Gramophone magazine vergeleek hem met Gould, omdat hij "een bekend werk op onverwachte wijze kan laten schitteren".[18] Ook bij radiozender Klara werd hij vergeleken met Gould.[19] Ólafsson werkte verschillende keren met componist Philip Glass, voor concerten in Londen,[20] Reykjavík[21] en Göteborg.[22] De eerste keer, in het Barbican Centre in Londen, werd hij door Glass zelf uitgenodigd om zijn Etudes te spelen. Ólafsson werd geprezen, omdat hij de herhaalde frases van Glass niet als een patroon speelde. Over zijn benadering voor Etude No.2 zei in een interview: "Ik kwam tot de conclusie dat dat geen herhaling is, maar een hergeboorte. De muziek betreedt niet steeds hetzelfde pad, maar beweegt als een spiraal."[23]
In 2018 verscheen Johann Sebastian Bach, een album dat hem heel veel positieve kritieken opleverde.[24] Hij vertelde in een interview dat hij als muzikant zijn eigen stem vond dankzij de muziek van Bach. De componist bracht weinig tempo- of fraseringsaanduidingen aan op zijn partituren, wat Ólafsson inspireerde. "De muziek van Bach is pure structuur. Je moet zelf de kleuren invullen en er voor zorgen dat de proporties juist zijn", verklaarde hij. In 2019 bracht Ólafsson het album Bach Reworks uit, waarop hij het werk van de componist aanpakte met hulp van elektronische muzikanten zoals Ryuichi Sakamoto en Hans-Joachim Roedelius van krautrockformatie Cluster. Over dit project zei hij: "Je kan de muziek van Bach gemakkelijk verkeerd aanpakken, omdat alles zo interpreteerbaar is. Ik begrijp dat er mensen zijn die het idee haten om elektronische dingen te doen met Bach, maar hij experimenteerde zélf graag. Ik wilde tonen dat zijn muziek er is om deuren te openen. Iedereen moet zijn eigen Bach vinden."[25] In 2019 presenteerde hij zijn Bach-album in cultuurhuis Flagey in Brussel.[26][27]
In 2020 begeleidde hij dirigent John Adams tijdens de première in Parijs van diens Must the Devil Have All the Good Tunes? met het Orchestre Philharmonique de Radio France. Vervolgens hernamen ze dat in Amsterdam, met het Radio Filharmonisch Orkest.[28]
In het seizoen 2019/20 was Ólafsson artist in residence in het Konzerthaus Berlin, waar hij concerto's speelde van Thomas Adès, Robert Schumann, Daníel Bjarnason en Wolfgang Amadeus Mozart, twee solorecitals en kamerconcerten met Martin Fröst en Florian Bosch.[29]
In maart 2021 bracht hij het album Reflections uit en datzelfde jaar bracht hij onder andere werk van Mozart in het Concertgebouw in Amsterdam[30] en deSingel in Antwerpen.[31]
Ólafsson heeft zowel een absoluut gehoor als synesthesie, waarbij hij tonen associeert met kleuren. Zo associeert hij naar verluidt F mineur met blauw, A majeur met geel en B majeur met paars.
Discografie
Ólafsson bracht drie albums uit op zijn eigen platenlabel Dirrindí.[32]
- 2009 - Debut - werk van Brahms en Beethoven
- 2011 - Bach / Chopin - Chopin 's preludes en twee partita's van Bach
- 2012 - Winterreise - Schubert 's Winterreise, met zanger Kristinn Sigmundsson (cd en dvd)
In 2016 tekende hij een exclusief platencontract bij Deutsche Grammophon.[33][34]
- 2017 - Philip Glass - Piano Works
- 2018 - Johann Sebastian Bach
- 2018 - Darkest Hour - muziek van Dario Marianelli voor de soundtrack van de film van Joe Wright
- 2019 - Bach Reworks - met Valgeir Sigurðsson, Peter Gregson, Ben Frost, Ryuichi Sakamoto, Hildur Guðnadóttir, Hans-Joachim Roedelius, Thomas Rabitsch en Skúli Sverrisson
- 2020 - Debussy • Rameau
- 2021 - Reflections
Onderscheidingen
- 2012 - "Klassiek Album van het Jaar" bij de Icelandic Music Awards voor Winterreise[35]
- 2019 - Gramophone magazine "Artist of the Year"[36]
- 2019 - BBC Music Magazine "Recording of the Year" en "Instrumental Album of the Year" voor Johann Sebastian Bach[37][38][39]
- 2019 - Opus Klassik Piano Recital "Album of the Year" voor Johann Sebastian Bach
- 2019 - Limelight Magazine "International Artist of the Year"[40]
Externe links
- Officiële website
Referenties
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Víkingur Ólafsson op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is gedeeltelijk afkomstig van de website deSingel.be, waarvan overname van teksten toegestaan is onder CC-BY-SA 4.0 licentie.
- ↑ Víkingur Ólafsson – a true classical music entrepreneur. Arcana. Geraadpleegd op 16 november 2016.
- ↑ Víkingur Ólafsson – piano. Harrison Parrott. Geraadpleegd op 16 november 2016.
- ↑ Jónsdóttir, Bergþóra, "Tónlist skapar einingu" [Music Creates Unity"]. Morgunblaðið. Árvakur. Geraadpleegd op 16 november 2016.
- ↑ Víkingur Ólafsson. Bach Cantatas. Geraadpleegd op 18 november 2016.
- ↑ Sen, Jónas, Gagnrýni: Fagurt er í Hörpu. Visir.is. 365 miðlar. Geraadpleegd op 15 november 2016.
- ↑ Reykjavík Midsummer Music[dode link]. Icelandic Music. IMX: Iceland Music Export. Geraadpleegd op 16 november 2016.
- ↑ Víkingur Ólafsson ny konstnärlig ledare för Vinterfest [Víkingur Ólafsson Appointed Artistic Director of Vinterfest]. Sveriges Radio. Geraadpleegd op 16 november 2016.
- ↑ Útúrdúr. www.ruv.is. RÚV [Icelandic National Broadcasting Service]. Geraadpleegd op 15 november 2016.
- ↑ Ingólfsson, Einar Falur, Eðli tónlistarinnar skoðað af ástríðu [Passionately observing the nature of music]. www.mbl.is. Morgunblaðið. Geraadpleegd op 15 november 2016.
- ↑ Fjórar hendur og flygill [Four hands and a grand piano]. www.ruv.is. RÚV. Geraadpleegd op 16 november 2016.
- ↑ Björk Oceania in Átta raddir.
- ↑ (en) Interview: Víkingur Ólafsson. Nordik Simit (27 februari 2018). Geraadpleegd op 6 juni 2021.
- ↑ Bjarnason, Daníel, Processions. www.danielbjarnason.net. Gearchiveerd op 3 april 2019. Geraadpleegd op 15 november 2016.
- ↑ Tómasson, Haukur, Everything Has Changed. Nothing Has Changed.. www.haukurtomasson.com. Geraadpleegd op 15 november 2016.
- ↑ Iceland's star pianist, Víkingur Heiðar Ólafsson in concert tonight. Iceland Monitor / www.mbl.is. Morgunblaðið. Geraadpleegd op 15 november 2016.
- ↑ Smith, Steve, In Iceland, a Festival of Present and Future. The New York Times. Geraadpleegd op 15 november 2016.
- ↑ Bleak, Gentle and Sweet: This Week's 8 Best Classical Music Moments on YouTube (18 August 2017).
- ↑ GLASS Études – selection. Glassworks – Opening | gramophone.co.uk https://www.gramophone.co.uk/review/glass-études-–-selection-glassworks-–-opening
- ↑ De IJslandse Glenn Gould. Klara - Blijf verwonderd (18 september 2018). Geraadpleegd op 5 juni 2021.
- ↑ Hewett, Ivan, Philip Glass: The Études, Barbican, review: 'a well-oiled machine'. The Telegraph. Geraadpleegd op 16 november 2016.
- ↑ Rogers, John, Harpa Hypnotised by Philip Glass. The Reykjavík Grapevine. Geraadpleegd op 16 november 2016.
- ↑ Philip Glass The Etudes | Philip Glass, Maki Namekawa, Víkingur Ólafsson piano. Göteborgs-Posten. Geraadpleegd op 16 november 2016.
- ↑ "The Pianist Vikingur Olafsson on Why Philip Glass Matters" - The New York Times. Geraadpleegd op 6 juni 2021.
- ↑ (en) Víkingur Ólafsson: the brilliance of the Icelandic pianist's Bach interpretations. Classical Music. Geraadpleegd op 5 juni 2021.
- ↑ (en) Pianist Víkingur Ólafsson: 'Everyone knows how to listen to music, just like we know how to drink water'. the Guardian (30 april 2019). Geraadpleegd op 5 juni 2021.
- ↑ Víkingur Ólafsson | album presentation : Johann Sebastian Bach (Deutsche Grammophon, 2018). Flagey. Geraadpleegd op 5 juni 2021.
- ↑ (en) Genre-bending pianists at Flagey's Piano Days. www.bruzz.be. Geraadpleegd op 5 juni 2021.
- ↑ (en) John Adams and Víkingur Ólafsson in Paris and Amsterdam. HarrisonParrott (21 February 2020). Geraadpleegd op 19 August 2020.
- ↑ (de) von Konzerthaus Blog, 25 Oktober 2019, Wirklich Zuhause - Unser Artist in Residence Víkingur Ólafsson. Konzerthaus (25 oktober 2019). Gearchiveerd op 6 juni 2021. Geraadpleegd op 6 juni 2021.
- ↑ Víkingur Ólafsson speelt Mozart. www.concertgebouworkest.nl. Geraadpleegd op 6 juni 2021.
- ↑ Víkingur Ólafsson in dialoog met Mozart in deSingel. desingel.be. Geraadpleegd op 5 juni 2021.
- ↑ (en) Víkingur Ólafsson. Discogs. Geraadpleegd op 6 juni 2021.
- ↑ Frischer Wind bei Deutsche Grammophon: Víkingur Ólafsson feiert Album-Debüt beim Traditionshaus mit Werken von Philip Glass. Universal Music News. Geraadpleegd op 17 november 2016.
- ↑ Víkingur Ólafsson Bio. Deutsche Grammophon. Gearchiveerd op 25 maart 2020. Geraadpleegd op 18 november 2016.
- ↑ Icelandic Music Awards – Previous Winners (2012). Icelandic Music Awards. ÍSTÓN. Gearchiveerd op 27 October 2016. Geraadpleegd op 16 november 2016.
- ↑ Gramophone Classical Music Awards 2019: the full report. Gramophone.
- ↑ Winners announced for the 2019 BBC Music Magazine Awards | Classical-Music.com. www.classical-music.com.
- ↑ Winners announced for the 2019 BBC Music Magazine Awards | Classical-Music.com. www.classical-music.com.
- ↑ Tilden, Imogen, Pianist Víkingur Ólafsson: 'Everyone knows how to listen to music, just like we know how to drink water' (30 april 2019).
- ↑ Critics' Choice: International Artist of the Year 2019.