Tabascoschildpadden
Tabascoschildpadden | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||
De tabascoschildpad (Dermatemys mawii) is de enige moderne soort. Afgebeeld is een exemplaar uit de Zoo Praag. | |||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||
| |||||||||||||
Familie | |||||||||||||
Dermatemydidae Gray, 1870 | |||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||
Tabascoschildpadden op ![]() | |||||||||||||
|
Tabascoschildpadden[1] of rivierschildpadden[2] (Dermatemydidae) zijn een familie van schildpadden (Testudines).
Naam en indeling
De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door John Edward Gray in 1870. De naam Dermatemydidae betekent vrij vertaald 'Dermatemys-achtigen'.
Op één soort na, de tabascoschildpad (Dermatemys mawii), zijn alle leden van deze familie uitgestorven of bij andere families ingedeeld.[3] Een verwante familie zijn de Kinosternidae; de modder- en muskusschildpadden. Dermatemydidae worden middelgroot en zijn sterk aan water gebonden.
De familie werd lange tijd tot de superfamilie Kinosternoidea gerekend maar deze groep wordt niet meer erkend. Tegenwoordig wordt de familie bij de superfamilie Chelydroidea ingedeeld.[4]
Verspreiding en habitat
De enige overgebleven soort komt voor in Midden-Amerika en is sterk bedreigd omdat er wordt gejaagd vanwege het vlees. Het is een waterminnende soort en dat gold waarschijnlijk ook voor veel van de uitgestorven vertegenwoordigers van de familie. Er zijn drie uitgestorven geslachte bekend die allemaal leefden in de Verenigde Staten. Andere bronnen spreken van ongeveer 20 geslachten die kunnen worden toegeschreven aan de tabascoschildpadden, waarvan de vertegenwoordigers naast Noord-Amerika voorkwamen in Azië tot in delen van Europa.[5]
Geslachten
De familie omvat de volgende geslachten. met de auteur, het verspreidingsgebied en de periodes waarin de dieren leefden.[6]
Naam | Auteur | Verspreidingsgebied | Periode |
---|---|---|---|
† Baptemys | Leidy, 1870 | Verenigde Staten | Eoceen: 50 tot 37 Ma |
† Cardichelyon | Hutchison 2013 | Verenigde Staten | Eoceen - Paleoceen 57 - 50 Ma |
Dermatemys | Gray, 1847 | Zuid- en Midden-Amerika | Modern |
† Notomorpha | Cope | Verenigde Staten | Eoceen - Paleoceen 56 - 50 Ma |
Bronvermelding
Referenties
- ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 95. ISBN 90 274 8626 3.
- ↑ Raad voor Dierenaangelegenheden, Negatief- en positieflijst voor reptielen, amfibieën en vissen ter invulling van artikel 33 van de gezondheids- en welzijnswet voor dieren.
- ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Dermatemydidae.
- ↑ Robert C. Thomson, Phillip Q. Spinks & H. Bradley Shaffer, A global phylogeny of turtles reveals a burst of climate-associated diversification on continental margins (2021).
- ↑ Jeffrey E. Lovich, Whit Gibbons (2021). Turtles of the World - A Guide tot Every Family. Princeton University Press, Pagina 68. ISBN 9780691223223.
- ↑ Fossil Works, Dermatemydidae.
Bronnen
- (en) – Robert C. Thomson, Phillip Q. Spinks & H. Bradley Shaffer - A global phylogeny of turtles reveals a burst of climate-associated diversification on continental margins (2021) - Website
- (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Testudines - Website Geconsulteerd 13 februari 2024
- (en) – Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
- (en) – Jeffrey E. Lovich, Whit Gibbons - Turtles of the World - A Guide tot Every Family – Pagina 68 – 2021 – Princeton University Press – ISBN 9780691223223