Geelborsttimalia
Geelborsttimalia IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2016) | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||
Geelborsttimalia (Ondersoort M. g. chersonesophilus) | |||||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||||
| |||||||||||||
Soort | |||||||||||||
Mixornis gularis (Horsfield, 1822) | |||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||
Geelborsttimalia op ![]() | |||||||||||||
|
De geelborsttimalia ( Mixornis gularis synoniemen: Macronus gularis of Macronous gularis ) is een vogelsoort uit de familie van de timalia's. De vogel komt voor in een groot gedeelte van Zuid- en Zuidoost-Azië.
Kenmerken
De geelborsttimalia is een timalia van gemiddeld 13 cm. De vogel is overwegend licht grijsbruin gekleurd, met een gele keel, borst en buik. De kruin is roodbruin, met daaronder een lichte wenkbrauwstreep.[2]
Verspreiding en leefgebied
Er zijn 14 ondersoorten:
- M. g. rubicapilla Nepal, Bhutan Noordoost- en Midden-India, Bangladesh
- M. g. ticehursti West-Myanmar
- M. g. sulphureus Oost-Myanmar, West-Thailand en Zuid-China
- M. g. lutescens Het noorden van Indochina en Thailanf
- M. g. kinneari Midden-Vietnam
- M. g. saraburiensis Midden- en Oost-Thailand en West-Cambodja
- M. g. versuricola Oost-Cambodja en Zuid-Vietnam
- M. g. condorensis eilanden bij Zuid-Vietnam
- M. g. connecteus Gulf van Thailand
- M. g. archipelagicus Mergui Archipel
- M. g. inveteratus Eilanden bij Thailand en Cambodja
- M. g. chersonesophilus Midden van het schiereiland Malakka
- M. g. gularis Zuiden van het schiereiland Malakka en Sumatra
- M. g. woodi het zuidwesten van de Filipijnen
De geelborsttimalia heeft dus een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. De vogel is een algemene standvogel in gebieden met struikgewas. Om deze reden staat deze timalia als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[2][1]
- ↑ a b (en) Geelborsttimalia op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ a b (en) King et al, 1983. A field guide to the birds of South-East Asia. Collins, London. ISBN 0 00 219206 3