Cyril Pedrosa
Cyril Pedrosa | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Pedrosa in 2007 | ||||
Algemene informatie | ||||
Geboren | 22 november 1972 | |||
Geboorteplaats | Poitiers | |||
Land | ![]() | |||
Beroep | Stripauteur | |||
Werk | ||||
Bekende werken | Portugal, Drie schimmen | |||
|
Cyril Pedrosa (Poitiers, 22 november 1972) is een Franse animator van tekenfilms en stripauteur. Hij volgde een opleiding aan de École des Gobelins (tekenfilm) en ging daarna aan de slag bij Disney France.
Zijn eerste strips maakte hij scenario van David Chauvel, Ring Circus en Shaolin Moussaka. Geen van beide kende een commercieel succes. Daarna begon hij met strips op eigen scenario. Hiervoor putte Cyril Pedrosa uit de realiteit. Drie schimmen, een graphic novel van 270 pagina's in zwart wit, is gebaseerd op een bevriend koppel dat een kind verloor. Portugal, een graphic novel van 250 pagina's in kleur, is gebaseerd op de eerste reis van Cyril Pedrosa naar Portugal, het moederland van drie van zijn grootouders.[1] Stripgids noemde Portugal een meesterwerk en een van de allerbeste strips van de voorbije tien jaar.[2]
Bibliografie
- Ring Circus (met David Chauvel, 4 delen, niet vertaald, Delcourt, 1998-2004)
- Shaolin Moussaka (met David Chauvel en Christophe Araldi, niet vertaald, Delcourt, 2004-2006)
- Paroles sans papiers (bijdrage aan verzamelbundel, niet vertaald, Delcourt, 2007)
- Drie schimmen (Silvester Strips, 2008)
- Eenzame harten (Dupuis)
- Autobio (2 delen, Glad IJs)
- De Spookbrigade (met David Chauvel, 2 delen waarvan 1 vertaald, Dupuis)
- Eenzame harten (Dupuis, Collectie Vrije Vlucht, 2006)
- Eerste keer (bijdrage aan verzamelbundel, Silvester Strips, 2008)
- Portugal (Dupuis, Collectie Vrije Vlucht, 2011)
- Vier jaargetijden (Dupuis, Collectie Vrije Vlucht, 2015)
- De Gouden Eeuw (scenario: Roxane Moreil, 2 delen, Dupuis, Collectie Vrije Vlucht, 2018-2020)
- Serum (scenario; tekeningen: Nicolas Gaignard, Uitgeverij L, 2019)
Prijzen
Met zijn werk won Cyril Pedrosa al verschillende prijzen. Les Équinoxes (Vier jaargetijden) werd bekroond als beste graphic novel op het Festival Lucca 2016.[3]
- ↑ Jean-Pierre Fuéri, La galerie des illustres, Spirou, 3854, 22 februari 2012, p. 42-43
- ↑ Toon Horsten, Stripgids, 46, zomer 2016, p. 83
- ↑ Les Équinoxes et Green Manor récompensés au Festival Lucca 2016. blog.dupuis.com (november 2016). Gearchiveerd op 29 juli 2018. Geraadpleegd op 31 juli 2018.