Flavia Pennetta
Flavia Pennetta | |
---|---|
![]() (2015) ![]() | |
Bizitza | |
Jaiotza | Brindisi, 1982ko otsailaren 25a (42 urte) |
Herrialdea | ![]() |
Bizilekua | Brindisi |
Familia | |
Ezkontidea(k) | Fabio Fognini (2016ko ekainaren 11 - |
Bikotekidea(k) | ikusi |
Familia | ikusi
|
Hezkuntza | |
Hizkuntzak | italiera |
Jarduerak | |
Jarduerak | tenislaria |
Tenis | |
Jokaera | eskuina eta bi eskuz errebeska jotze |
Bakarka i/g | 582–365 |
Binaka i/g | 393–243 |
Rankinga | 6 tennis singles (en) ![]() 1 tennis doubles (en) ![]() |
Parte-hartzailea
| |
Lateralitatea | eskuina |
Pisua | 58 kilogramo |
Altuera | 172 zentimetro |
Jasotako sariak | ikusi
|
flaviapennetta.eu | |
![]() ![]() |
Flavia Pennetta (1982ko otsailaren 25a) italiar tenislari profesional ohia da. Italiako lehen emakume bakarkako jokalaria izan zen bakarkako lehen hamar postuetan sailkatzen 2009ko abuztuaren 17an, eta lehen italiarra, munduko lehen postuan sailkatuz binakako sailkapenean, 2011ko otsailaren 28an. Australiako Irekiaren emakumezkoen binakako 2011ko titulua irabazi zuen: Gisela Dulkorekin, eta Roberta Vinci haurtzaroko lagunaren aurka 2015 US Openeko Italiarren arteko lehen final handia irabazi zuen.[1]
Pennettak WTAren banakako beste hamar titulu irabazi zituen, Indian Wells Open 2014 barne, non bi txapelketak irabazi zituen. Fed Cup-eko taldekako lehiaketan ere garrantzitsua izan zen, eta Italiari lau titulu irabazten lagundu zion 2006, 2009, 2010 eta 2013an. Binakako txapelketetan nabarmentzeko beste emaitza batzuk lortu zituen WTA 2010eko finalak irabazi eta EE.UU-ko Open 2005 eta 2014 txapelketetan finalera iritsi zen, hurrenez hurren Elena Dementievarekin eta Martina Hingisekin jokatuz.
2015eko US Open txapelketa irabazi ondoren, Pennettak jakinarazi zuen denboraldiaren amaieran erretiratuko zela, eta bere azken txapelketa jokatu zuen banakako WTA Finals debutean. Han, Agnieszka Radwanska txapelduna garaitu zuen round-robin fasean, eta banakako sailkapenean lehen hamarrenetan erretiratu zen..
Pennetta Errepublikako merezimendu-ordenako zaldun izendatu zuen Carlo Azeglio Ciampik, orduan Italiako lehendakaria baitzen.[2]
Estatistikak
Grand Slameko finalak
Banaka: 1 (titulu 1)
Urtea | Txapelketa | Lurzorua | Aurkaria | Emaitza | |
---|---|---|---|---|---|
Garaipena | 2015 | US Open | Gogorra | ![]() | 7–6(7–4), 6–2 |
Binaka: 3 (titulu 1, 2 finalista)
Urtea | Txapelketa | Lurzorua | Bikotea | Aurkariak | Emaitza | |
---|---|---|---|---|---|---|
Porrota | 2005 | US Open | Gogorra | ![]() | ![]() | 2-6, 7-5, 3-6 |
Garaipena | 2011 | Australiako Irekia | Gogorra | ![]() | ![]() | 2-6, 7-5, 6-1 |
Porrota | 2014 | US Open | Gogorra | ![]() | ![]() | 6-2, 3-6, 2-6 |
Kronologia
Banaka
Txapelketa | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | W–L |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australiako Irekia | A | A | A | 1R | 1R | 1R | 3R | 1R | 2R | 3R | 2R | 4R | 1R | A | QF | 1R | 13–12 |
Roland Garros | A | A | A | 3R | 1R | 3R | 3R | 1R | 4R | 1R | 4R | 1R | 3R | 1R | 2R | 4R | 18–13 |
Wimbledon | Q2 | A | Q2 | 2R | 1R | 4R | 4R | 1R | 2R | 3R | 3R | 3R | 1R | 4R | 2R | 1R | 18–13 |
AEB Irekia | A | A | Q1 | 1R | 1R | 1R | A | 2R | QF | QF | 3R | QF | A | SF | QF | W | 31–10 |
Win-Loss | 0–0 | 0–0 | 0–0 | 3–4 | 0–4 | 5–4 | 7–3 | 1–4 | 9–4 | 8–4 | 8–4 | 9–4 | 2–3 | 7–3 | 10–4 | 10–3 | 80–48 |
Binaka
Txapelketa | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | W–L |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australiako Irekia | 1R | 1R | 2R | 3R | 3R | QF | 3R | QF | W | 3R | A | 2R | 3R | 11-24 |
Roland Garros | 1R | A | 2R | 2R | 1R | 2R | 3R | QF | QF | 3R | 2R | 3R | QF | 12-19 |
Wimbledon | 1R | 2R | 1R | 3R | 2R | 2R | 1R | SF | 1R | SF | 2R | 3R | QF | 13-19 |
AEB Irekia | 1R | 3R | G | A | 2R | 1R | 1R | QF | 3R | A | 3R | G | SF | 11-24 |
Win-Loss | 0–4 | 3-3 | 7–4 | 5–3 | 4-4 | 5–4 | 4-4 | 13–4 | 11–3 | 8–3 | 4–3 | 10–4 | 12–4 | 86–47 |
Erreferentziak
- ↑ MonrifNet. «Vinci-Pennetta da semifinale, la sfida delle ex bambine (Martucci). Pennetta-Vinci, due amiche da vent'anni e la partita della vita (Azzolini). Federer, un triste finale: la caduta libera di un genio (Semeraro). Ora fermati, Roger mio (Clerici) – Ubitennis» ubitennis.com.
- ↑ Cavaliere Ordine al Merito della Repubblica Italiana Sig.ra Flavia Pennetta. .
Kanpo estekak
Datuak: Q207528
Multimedia: Flavia Pennetta / Q207528